ano?

paano masasabing ang isang bagay ay maganda kung alam mo na lahat ng bagay sa ganung paksa ay  sa maling oras nagsimula…mabubulagbulagan ka pa ba?…oo tatanggapin mong hindi lahat ng bagay na kahit ibigay mo ang sarili mo ng buo…kusa at kusa paring mawawala sayo…ng walang hudyat ng panahon…at kasiguruhan kung kailan yon…

 

pikit hinga

hindi na naman ako makatulog…epekto na talaga ng trabaho ko to na pabagobago na ng schedule…pero ok lang…ilang buwan narin ako nagngingilay ngilay sa mga bagay bagay na nakatago lang sa loob ko…na ni minsan hindi ko tinangkang ilabas kahit kanino…naasar kasi ako pag mag sumisimpatya at nakikinig na pinaniniwala akong totoong nakikinig sila…at nabwibwisit ako sa mga taong kung anu anu ang mga pinapayo na akala mo napakagaling nila…mas nanaisin ko pang talikuran nalang ako kesa naman nililinlang ako sa mga iba’t ibang motibo…

Nakausap ko ang matagal ko ng kaibigan na ilang taon ko naring hindi nakikita…text at tawag lang ang komunikasyon namin. pero natutuwa ako kasi cya lang ang last man standing sa lahat ng naging kaibigan ko…kaya kung may pagkakataon na manalo ako sa isang game show na ako ang home partner ng nakajackpot…pipiliin kong isama sya bukod kay pempem at sa pamilya ko para ubusin ang mga napanalunan ko!…kasi sa tinagal tagal ng panahon…sya pa lang ang taong masasabi kong may mapanganib at mapangahas na dila…para sabihin kung anu ang tunay nyang nakikita…at masaya akong hindi cya nawawala…

pero tao rin naman un tulad ko…paminsan minsan minamalas talaga…eto ang usapan namin sa telepono…

Pare1:Parekoy kamusta?

Bobkamote: ok naman kamote…nasa trabaho ako gago!

PAre1: yabang naman minsan lang tayo magkausap bakit ba!wag mong bababa!

Bobkamote:pakyu! babay!

ring ring ring ring……..(sinagot)

Bobkamote: tooooooooooot….toooooooooooooot…toooooooooooooooot…toooooooooooooooooot!

Pare1: ungas wag kang ganyan…hindi ka parin nagbago para kang retarded!may problema ako!

Bobkamote: ala anung problema?

Pare1: ung gelpren ko…pakiramdam ko hindi nya nako mahal…hindi ko alam…bigla nalang syang nagbago…

Bobkamote: Pano mo naman nasabi…baka pagod lang sa trabaho…

Pare1: Hindi ko alam malapit nakong mawalan ng pagasa…mahirap ikwento sa text o tawag eh…kelangan nating magkita…

Bobkamote: Hindi ako pwede sa lahat ng panahon…kaya tawag nalang…

Pare1: ang tanda tanda mo na chaka hindi ka naman ganyan dati…diba laging makati ang paa mo at kung saan saan mo gustong pumunta?…ander ka noh! hahahahahha!

Bobkamote: oo dati pero hindi na ngayon…pakyu hindi ako ander…anu bang nagyari sabihin mo na kaya…

Pare: chong…natural ba sa isang babae na kapag nagagalit sa isang bagay na sa tignin mo naman hindi nyo na dapat pagawayan pero pursigido kang patayin sa mura…na gusto nyang makita sa boses mo ang panginginig mo hindi dahil sa galit ako…kungdi dahil nanliliit ako…na gusto mong lumaban pero patuloy mo parin cyang pinaprotektahan sa mga matatalim na salitang pwede kong bitawan dahil ni minsan ayaw mong maramdaman nya ang mga bagay na nararamdaman mo at that point…pare ang hirap…kasi hindi nya ako maintindihan…alam kong hindi ko deserve na maganun…pero ginagawa parin nya ng paulit ulit…hanggang sa patuloy na cyang nanlamig…dati madalas kaming magkita…kahit walang tulog…ok kasi masaya naman ako..totoo yon…chaka mararamdaman mo naman diba pag mahal mo kung may problema…nung huling nagaway kami nabanggit nyang nagsasawa na sya…yung narinig ko un…pakiramdam ko mababaliw ako…kaya nung nagkabati kami…i’m trying to do something new…para masabi nyang nageeffort ako…mahirap…kasi habang ginagawa ko yon hindi ako makaget over sa mga masasakit na sinabi nya…

Bobkamote: so ibig mong sabihin nagsasawa na sya…

Pare: kasi hindi naman nya naapreciate ang mga ginagawa ko…anu lang ba ang ‘i love you’ kung nakasanayan lang itong sabihin…ang mahalaga sakin yung nararamdaman kong totoo ung sinasabi nya…kahit ikaw diba?…never akong nagsinungaling sa kanya…alam nyang hindi madali ang buhay ko…alam nya lahat…nakarating nadin cya sa bahay…pero alam kong ayaw nya sa bahay…alam mo naman na hindi pa tapos ang bahay namin…alam kong disappointed cya…at alam kong may mga pagsisisi rin cya…dahil pinili nya ako…pero pare diba masipag naman ako…at kaya kong magkaron ng magandang bahay kung gugustuhin ko…pero mahal ko kasi ang pamilya ko…kaya sila ang inuuna ko…

Bobkamote: Tama na umiiyak kana oh…magusap kasi kayo…

Pare: Mahirap cyang kausapin…kasi kahit may gusto cyang sabihin kailangan mong hulaan…ayaw nya ng makulit…un ang madalas nakakapagpabugbog sa kalooban ko…kasi hindi ako nangungulit…nagbibitaw ako ng mga tanung kailangan ng konkretong sagot at ang pagiging mainisin nya ang panangga nya para tumahimik ako…at ikulong ko nalang sa sarili ko ang mga tanung ko…kahit sa text tumamlay cya…dati marami kaming napaguusapan…lagi kaming tumatawa…ngayon ibang iba na…hindi na talaga katulad ng dati…

Bobkamote: Pakiramdam mo ba may iba na?…komprontahin mo

Pare: hindi ko alam…hindi ko cya kayang komprontahin kasi wala naman akong preba…at natatakot ako sa pwede nyang sabihin at gawin…alam mo ba kung anu ang naiisp ko…ayokong magtanung kasi…kung may iba…imbis na sa makalawa nya ako iwan…baka bukas na…

Bobkamote: alam mo ang pathetic mo…maging matapang ka sa mga ganyan…kung mapride cya…dapat mapride ka din…tignan mo nga ung ichura mo…tinotorture lang ang utak mo nyang gelpren mo…hindi ba malinaw na wala cyang malasakit sayo…hindi ko alam kong pano ko maipapaliwanag sayo…pero ngayon dapat mo ng mahalin ang sarili mo…dahil kapag nasira yang ulo mo dahil sa taong yon…kawawa ang pamilya mo…sila ang mahihirapan….

Pare: hindi ko na alam pare…siya lang naman ang gusto ko…hindi naman ako humihingi ng gamit o anung bagay…gusto ko lang maintindihan nya ako…mahal ko kasi siya…at alam kong isinuko ko lahat sa kanya simula nung dumating siya sa buhay ko…kaya kong saluhin ang lahat ng sakit para sa kanya…kahit mahirapan ako basta lagi lang syang andyan…kasi alam mo naman diba pag nagmahal ako…walang kondisyon…walang kapintasan…o kahit  may kapintasan tanggap ko…

Bobkamote: Alam ko yon…at maswerte cya dahil hindi lahat ng tao kayang gawin yang ginagawa mo…wag kanang umiyak…maayos din yan…basta magtext tayo…tangna paso na namn ang globe ko…hehehehehe joke lang…chong andito lang ako ah…kahit hindi ako nagpapakita…alam mo naman na pakalat kalat lang ako jan parang tae…hehehehehe…

Pare: Kamusta si pempem

Bobkamote: Masaya kami wag ng magtanung…nasan ka ba magpahinga kana…

Pare: Dito sa bahay ng nanay ko…Sige subukan kong matulog…

Bobkamote: ok goodnight…wag ng kung anu anu ang iniisip mo ha…tulog na…

Pare: ok…bye…

Nalulungkot ako sa nangyayari sa kanya…kasi ang pinaka kailangan ng tao para maging matatag sa buhay bukod sa financial support at kung anu anu pang klaseng suporta eh yung emotional support na hindi basta basta pweng ibigay kung kanino…mahirap gumawa ng isang bagay na hindi mo na makita kung bakit ginagawa mo pa ito…at hindi mo na alam kung para saan pa ang ginagawa mo…ang lahat ng sakripisyo ng tao…ang pinaka konsolasyon eh ung kaya mong makita at makaapreciate…dahil ang saya na makukuha mo sa panahon na yon ay kaya mong baunin sa loob mo hanggang sa pagtanda mo…hindi kayang tapatan ng pera…hindi kayang tapatan ng ganda ng anyong pisikal…kailangan ng tao ng piece of mind…para sa magandang pananaw kung anu talaga nararapat sa sarili nyang buhay…hindi naman masama magmahal…nagiging masama lang ito pag hindi naiintindihan…o walang patutunguhan…

panu antok nako saramhamidabo…

 

lagutok ng utak

kagagaling ko lang sa office…nakakapagod…tawag kain ng chicharon…pahinga….kain ng chicharon…tawag ole kain ng chicharon…may officemate kasi kaming generous aba wala ng ibang gawin kungdi pakainin kami ng mga nakakamamatay na pagkain…hehehehehe…pero masaya naman kasi masarap lahat ng bagay na nakakamatay…lahat ng bawal masarap…parang kami ng tropa kong wala ng ibang ginawa kung kumain ng mga pagkaing nakakapagpaikli ng buhay…

Sa totoo lang naasar ako sa mga taong wala ng ibang ginawa kungdi magpaalala na alagaan ng aking kalusugan…ewan ko…may sumpa ata kapag may pumasin sa laki ng katawan ko o kung ganu ako kalakas kumain…tangna…naaawa ako sa kanila kasi napakapakielamera nila…kasi kung panahon mo ng mamatay…mamamatay ka…may mga oosie akong kilala na sa sobrang kalinisan madaling magkasakit…may kilala naman akong physically fit pero leche may cancer…may kilala akong pogi pero may herpes…may kilala akong sobrang hinhin dati pero sya ang naunang nabuntis saming magkakaibigan…at higit sa lahat may kilala akong consious sa pagkain at ayaw kumain ng mga pagkaing kalye pero cya ang may hepatitis…nakakaloko diba…kaya kung mamarapatin mong mamuna sa kinakain ko…siguraduhin mong wala kang diperensya…dahil kahit ganu ka kasama o pakiramdam mong  maging pilantropo o maging isang good samaritan na pakiramdam mo madalas tama ang mga sinasabi mo…hindi kita papakielaman…kasi may sarili kang pagiisip…pero wala ka paring karapatan manira ng tao harap harapan…titi mo lang ang sandata mo sa buhay…at wala kang maipapagmalaki kasi kahit ikaw hindi mo kayang makita kung anu at san ka lulugar sa sarili mong buhay…at hindi kita kokomprontahin…kasi nga sinabi ko na kanina may utak ka…alam kong madals mong tuligsain na tomboy ako…oo aminado naman ako dun…pero wala ka paring karapatan na magbiro araw araw…na kapag kadalasan nababnggit nagiging sensitibo!gago!…uulitin ko…titi lang ang sandata mo sa buhay…at hindi kita kokomprontahen kahit alam kong nagmamarunong ka lang sa mga bagay bagay!…

Ayan mababa na presyon ko…kaya kakain ole ako ng chicharon…hehehehehehhehehe….

 

itulog ko nalang para lumipas

hindi ko maintindihan minasan bakit ang mga tao may toyo…minsan nakakapangliit kapag napapasama ang pagiging concern mo…hindi ko masasabing ok ako…dahil sa isang daang bagay na nakapilang gagawin ko sa isang araw laging ikaw ang nasa una…mahuli ko man malaman at ikaw ang pang isang daan…wala paring magagawa ang siyam na put syam na mga iteniraryo ko…dahil kahit anung mangyari…ikaw at ikaw padin ang uunahin ko…hindi ko pinamumukha sayong wala kang alam sa mundo…hindi kasi ako katulad nga mga taong sinusuko mo na at kinaaayawan mo…gusto ko lang mapabuti ka…at sa kabilang banda maging malaya…sa mga gusto mong gawin at sabihin…sa mga gusto mong isipin para timbangin…

bakit ang mga tao basta basta nalang nagrereact…na puro lang damdamin habang natutulog ang isip…katulad lang ng mga tambay na nakakasalubong ko sa kanto…nagalit ung isa dahil minura siya…gumanti ng mura ang isa…hanggang sa nagrambulam sila…magulo diba…kasi walang gustong magpakumbaba…parehong ayaw isipin na mali sila…na pareho nilang iniisip na pareho silang nasaktan imbis na nakapanakit…ayokong tumanda sa isang mundong ganito ang mentalidad ko…kaya binabalanse ko magisip…pero minsan pumapalya ako…kasi minsan nauubos na talaga ang pasyensya ko…pero hanggang kailan ko nalang itatago sa sarili ko ang mga bagay na hindi ko naman dapat itinatago…na dapat nalalaman at naririnig mo…nangangarap akong isang araw…na hindi na mga mugto kong mata ang mangungusap sayo…kasi kapag nangyari yon…alam kong may natutunan kana sa buhay mo…

 

move on not hold on

kanina rushing akong papuntang office kasi naman malalate na naman ako…nakakahiya naman kasi dahil naregular ako kahit medyo marami akong late noon…bad trip kasi ang mga daan samin…ung tipong paggising mo bigla nalang may hinuhukay….planet buwan na nga ang tawag ko sa lugar namin…pero panalo sa gravity kasi naman ang mga digging truck nagkalat para mamutas ng mamutas ng daan na karaniwang dinadaanan namen…ang epal kasi ng nakaisip na magbungkal ng magbungkal ng mga daan tuwing tag-ulan…kung sino man sya hindi sya cool!

Awa ni Lord at nakarating ako ng office ng 8:57am…ayos naman ako…magulo nga lang ang buhok ko…pang commercial ng shampoo na mahangin sa labas…para akong rockstar na mataba…pero neat padin…pero mabaho naman ang paa…umuulan kasi kung saan saan ako naglulusot…nasira kasi ang payong ko fushia…pati wax ko sa buhok wala na nakakinis diba?…ok lang maayos padin naman ako…hehehehehe

paglapag ng gamit ko sa office…binuksan ko ang computer ko para magcheck ng mail..at ako ay biglang nagulat…isang tao ang hindi ko na inaasahan na mag-eemail saken ay nag email…nakakainis lang kasi nagusap na kami… ang kulet naman ng mga X…para siyang multo na bigla nalang sasama sa hangin at mawawala…tapos bigla nalang lilitaw paglingon mo…at ibubulong sa likuran ng iyong tenga na mahal ka parin nya…ang labo hindi ba…pero sana naiintindihan nya na multo na sya at ako ay mortal pa…at hindi kailanman pa kami magkakasama…dahil pinili kong mamatay sya keysa naman pareho nga kaming mortal pero hindi naman kami masaya…nakakainins lang kasi bigla bigla nalang nagpaparamdam…ipinagdasal na kita kaya manahimik kana…ok  na kasi ako…lahat ng sakit sa puso ko…lipas na…at ayokong lahat ng naramdaman kong yon papadama ko sa iba…kasi masakit yon alam mo ba?!…at hindi ako siraulo para gawin yon sa iba…alam mo naman kung paano ako magmahal hindi ba?…at wala kang ibang pinaramdam kundi hindi kita kaya..oo kasi mabait ako…hindi ako ngatatanim ng galit,marunong akong umintindi, at ako parin ang umiintindi kahit ikaw ang dapat umintindi…naalala mo ba?…nung lumaban ako sa mga holdaper dahil ayokong hahawakan ka nila…at kahit umuwi akong nakapaa at sugat sugat ang buo kong talampakan hindi ko ininda…nakangiti ako kahit putok ang labi ko at puro pasa ang aking mukha…kasi nasa isip ko nun ligtas ka naman eh…pero after kong mabugbog…nagalit ka…iniwan mo akong mag-isa…pero wag kang mag-alala kasi hindi ako nagalit o nainis sayo nun…kasi tanggap ko lahat sayo eh…ang pagiging mainitin ng ulo mo…pagiging masungit mo…pananampal at panununtok mo kapag may tao…ang pagpapaintindi mong walang katulad ang kakitiran ng utak ko at wala akong kwentang tao…lahat kasi yon musika sa tenga ko kapag sinasabi mo…pero kasi iba na ngayon…sukdulan na ang pagsuko ko…natapos na ang yugtong ikaw ang kasama ko…may bagong chapter sa buhay ko…at sisiguraduhin kong magiging masaya kami ng kasama ko…kasi ibang iba sya sayo…at masyado syang espesyal para saakin…katulad padin ng dati kong ginagawa…iingatan ko sya…kasi yun ang nararapat sa isang taong para saakin ay mahalaga…’kasi kaluluwa mahal na mahal ko siya’…mas higit pa siguro sa sarili ko…kasi kahit hindi ako matulog basta siya ang kausap ko…ok na ako…alam mo ba…etong blog na ito…habang patuloy ang pagdagdag ng mga istorya dito…lagi mong iispin na nagagawa ko to kasi siya ang nasa tabi ko…siya ang nakayakap kapag nalulungkot ako…nagagalit sya kapag nasasaktan ako…nagaalala sya kapag may sakit ako…at isa sa mga pangarap nya ay tumawa at maging masaya ako…ayaw nyang iiyak ako dahil sa kanya…siguro naramdaman nyang ayaw kong ako rin ang dahilan ng pagluha nya…’kaluluwa matagal na kitang pinatawad’…katulad ng dati kong ginagawa kapag nananakit ka…hindi man ako masalita at laging nakangiti kahit durog na durog na…tinupad ko ang pangako ko na alam kong hindi mo na naalala…ang yakapin ka parin kahit maging isang mabangis na hayop ka…pero the end na…hinding hindi nako babalik pa…kung anu man ang mga napagtanto mo nung ako ay nawala…iparamdam mo nalang po sa iba…siguro sa ganung paraan may mga nilalang kang mapapasaya…’kaluluwa bumalik kana sa iyong pinanggalingan’…hinihintay kana ng isang kaluluwang tinatanaw ka sa malayo…naaaninag kong malinis naman ang kanyang puso…alam ko ring paglipas ng panahon mapapanatag narin ang loob mo…’kaluluwa palayain mo na ako sa iyong puso at diwa’…

 

ikaw ba ay korean addict?

maheleg ka ba sa mga korean novela?…ako kasi oo…nagumpisa ito noong college ako…wala akong ibang ginawa kundi manuod ng cd neto…kapag wala akong pasok…nahinto ang pagkamagala ko…pero umuusok naman ang tv at dvd set sa kwarto…kasi naman nood ako ng nood ng mga korean movies na binili ko…nung college ako…talagang mahal ito…kasi nagoorder pako online para makabili ng mga bala…nakakurat nga eh…kasi binurn lang cya pero 250 pesos ang halaga nya…medyo mahal pero masaya naman ako…kasi talagang naaliw ako sa istorya ng mga koreano…ang cucute kasi ng mga artista at the same time nakakakilig ang istorya…mayroon din naman talagang heavy drama…mayron ding namang mga korean movies na parang scorpion nights ang tema…mayroon din namang sexy drama…at komedi pa…hahahahaha
ilang taon nakong naaddict sa mga korean movies at telenovelas…ang pinaka favorite kong korean movie ay ung a moment to remember…kung mababaw ang luha mo..yari ka sa movie na ito…kasi talagang nakakaiyak sya…istorya siya ng isang couple na talagang nagmamahalan…kaya lang may alzymers desease ang girl…na may mga oras na nakaklimutan nya ang love sa husband nya…sobra nakakinlove at nakakaiyak…the woman with alzymers desease wrote a letter for her husband chul soo because she feels like remembering memories the first time they met…the husband is so understanding and caring despite of the his wife’s condition and shortcomings…he just continue to love and care to the point that he can’t stand it because he needs to accept that it is a must for his wife to acquire medical help…wala lang…ang sweet kahit heavy drama…wala lang i’m hoping na sana may dumating na chulsoo sa buhay ko…pero sa syiempre gusto female version ni chulsoo…yung femme ha…o ung femme ung pangalan…hahahahahahaha…alam nyo naman na ang lola nyo natatakyut sa etits…magtatakbo lang ako at magtatalukbong ng kumot sa loob ng bahay…hanggang ngayon, i’m seeking for a dvd or vcd original copy of that movie…mukhang kelangan ko atang pumuntang korea para makakuha ng orihinal na kopya…mga peeps baka may alam kayo ha…

 

all about me

Sampung bagay na kinaaayawan ko para sarili ko at sa paligid ko….

1. ayokong nagbubuntong hininga ako
2. ayokong nagagalit o naiinis si tol
3. ayokong naghahabulan ng kutsilyo ang nanay at tatay ko
4. ayokong nalulungkot ako
5. ayokong malate sa office
6. ayokong nalalate ako at nag aantay si tol ng matagal
7. ayokong hindi nakakausap si tol
8. ayokong maghirap kasi maarte ako
9. ayokong umiyak o malungkot si tol dahil sa akin
10. ayokong mawala si tol sa buhay ko

Sampung bagay na gusto ko…

1. gusto kong maging successful para sa pamilya ko at mahal ko
2. gusto kong matanggap ng parents ko ang preference ko
3. gusto kong matanggap din ng mom and dad ni tol ang preference nya
4. gusto kong maging masaya ako at si tol
5. gusto kong magkaron ng lesbian company….bawal ang straight employees
6. gusto kong kumalma lang si tol lagi at tumawa ng tumawa…
7. gusto kong hindi ako umasa sa mga bagay na impossible kong makuha pero magtratry padin ako
8. gusto kong laging hawak ang kamay ni tol
9. gusto kong umiyak pag nasasaktan ako
10. gusto kong si tol ang una’t huli kong makikita before at pagkatapos kong matulog

 

kalma

 

Badtrip ako…pero hindi ko sasabihin kung baket…nanginginig na naman ang mga laman laman ko kahit hindi ako uminom ng kape…ewan ko ba…ang hilig ko kasing magbasa kaya nabiktima nanaman ako…anu na naman ba ang iisipin ko…naiiinsecure ba ako…hindi naman siguro…pero bothered ako…pero hindi ko parin sasabihin…hindi naman makitid ang utak ko…pero naiinis ako…kasi naman nagbasabasa pa ako…ayan tuloy…tinotoyo na naman ako…ayaw ko kasing magsalita…nagpapakalunod ako sa lahat ng mga iniisip ko…baka kasi may biglang magbago…anu namang magagawa ko…natatakot kasi ako…bahala na …basta kaya ko ito…umaasa padin akong matutupad ang mga pangarap ko…kasi mabait naman akong tao…nakaklungkot lang kasi minsan talagang minamalas ako…pero ok padin kasi nakakabangon naman ako eh…nakangiti padin…katulad ng araw araw kong ginagawa…gusto kong umiyak…pero pinipigilan ko…kasi ang alam ko padin…ok lang ako…sana humupa na tong nararamdaman ko…kasi mabait at mahinahon naman ako… isip kong masama…tama na…

 

hawla

Minsan may isang nilalang na nahumaling sa isang ibong na kay ganda…ginawa nya lahat para mapaamo ang ibon na nais nya…ginawa nya iyon ng buong puso…walang takot at pagdududa…naghihintay sya simula takipsilim hanggang bukang liwayway…matanaw lang ang ibong malayang namamayagpag sa kalangitan…tahimik nyang minamasdan ang makukulay at magigilas nitong pakpak habang nakikipaglaro ang buo nitong katawan sa walang hanggang alapaap…nasisiyahan sya sa makapangyarihang huni nito na umaalingawngaw sa gilid at pagitan ng mga kabundukan…at hindi nya alintana ang pagod habang sya ay pirming nakatingala…madalas ang nilalang na magsaboy ng kanyang butil ng pagmamahal…na marahan namang kinakain ng katangitanging ibon ng hindi nya alam…. Umamo ng ibon…natuto na itong magtiwala sa nilalang…pitong araw na silang magkasama…madalas magpakitang gilas ang ibon sa himpapawid…habang ang nilalang naman ay patuloy na humahanga…umiiyak ang puso nya sa saya…dahil sa wakas ang ibon at sya ay tuwirang magkasama… Ngunit isang araw…sa muling paglipad ng ibon…may isang ibon ang tila nakipaglaro sa kanya…nakita ito ng nilalang…ang iyak ng saya sa kanyang dibdib ay napalitan ng selos at kalungkutan…sa isang iglap…ang marahang nilalang ay biglang bumagsik…at unti unting nilamon ang kanyang puso ng poot at galit…hinuli nya ang ibon at ikinulong sa hawla…tahimik ang ibon…ni pagaspas ng pakpak o simpleng pag huni ay wala…nakatingala ang ibon sa kalangitan…habang pinapanood ang ibong kalaro nya sa nakaraan…ang ibon ay unti unting nanghina…hindi kumakain o maglaro man mag-isa…wala magawa ang nilalang…tumatangis sya sa harap ng hawla…bulong ng nilalang sa ibong walang sigla…’ibong maharlika…palalayain na ba kita?’

 

baliktanaw

Dalawampung bagay na namimis ko sa Antipolo

1. ang magsimba sa Antipolo Church kasama ng mga ka-ofismates kong mukha lang mabait…katulad ko…
2. Pumunta sa mga ukay ukay para bumili ng I Love New York outfit…
3. Makikain sa mga birthday bash ng mga staff ko sa trabaho with special handa ng buko pandan, spag and chicken
4. Ang tumalon sa pool after uminom ng 3 consecutive glasses ng grand matador…panis
5. Beer drinking contest…ako ang grand slam champion neto…tamang hamon lang
6. magskate board sa harap ng prisinto
7. tumoma sa harap ng munisipyo…lakas ng loob…tibay ng dibdib at kapal ng mukha…
8. magbar sa cloud nine kasama ang mga boss ko na favorite ako…hehehe
9. Umatend ng mga barrio fiestas with matching Sali sa agawan ng biik…
10. mag overnight sa resort with pharmacist friends
11. tumawa ng tumawa with my partners in crime para hindi madawit sa mga sisi issue
12. Magassign ng weekly task sa mga staff ko sa paraang pakanta…sound of music mode…hahahaha
13. tumoma sa apartment ko with my pharmacist friends na walang tubig kapag 6pm to 8 pm hanggang sa magsuka na kami sharing the same palastic…coboy eh…mga license taong labas kami….
14. umihi sa harapan ng kotche ni john before maglaro ng shagidi shagidi shapopo…
15. maghabulan sa ulan kasama ang mga intern na taga cebu, iloilo at davao…favorite boss kasi nila ako
16. makipaginuman sa mga npa…ung tipong lapag baril mode bago tumagay…
17. free delicacy from cebu…iloilo…baguio at davao…jampacks lagi sa durian candy…
18. pumunta sa mga overlooking with boss eric…ang boss na pinagnanasahan ang mataba kong katawan…hahahahaha
19. magback ride sa tricycle
20. ang manalo sa raffle ng 5000pesos sana ngayon meron pa…haha